bannerimage

Hoe heb ik het weer zo ver laten komen?

Geschreven door: Adrienne
19 september 2019

bannerimage

Hoe heb ik het weer zo ver laten komen?

Geschreven door: Adrienne

Een grote M was ik. Volgens de BMI was ik íetsje te zwaar, maar het stond me goed. Niet zwaarder worden, dat was mijn credo. Want je snapt: mijn gewicht is een dingetje in mijn leven. Want die grote M was ik pas na een fikse, gelukte afvalrace. Wat was ik gelukkig met die grote M! 70 kilo gaf de teller aan, prima toch?

En dan gebeuren er dingen in mijn leven. Mijn Nieuwe Liefde blijkt toch niet de Grote Liefde te zijn en mijn middelste blijkt niet zomaar een puber te zijn, maar een SuperPuber. Te vaak grijp ik naar iets lekkers en glaasjes wijn zijn ook erg ontspannend. In de zomer van 2014 geeft de weegschaal 77 kilo aan. Ik moet afvallen! Dit kan niet zo.

Ik doe poging op poging, maar tussen de oren zit het niet goed. In mei 2015 weeg ik 82 kilo. Dit is niet gezond. En ik besluit om te stoppen met roken, dan doe ik in ieder geval iets gezonds, toch? En dat lukt! Sigaretten doen me niets meer. Des te meer ben ik in eten geïnteresseerd…..

Alles is lekker! En het is zo gezellig. De kilo’s vliegen er dan aan. Sinds driekwart jaar schommelt mijn gewicht rond de 90 kilo. Als ik deze meivakantie aan mijn jongste vraag of we iets leuks zullen doen, antwoordt zij: “terrasje!”

Al enige tijd was ik geabonneerd op de nieuwsbrief van Nederland Slank, maar ik kan het natuurlijk heel goed zonder dat dieet een die begeleiding. Ja hoor, tuurlijk! Afvallen, ho maar! Dus vraag ik een gratis consult aan.

Vrijdag de dertiende spreek ik Liesbeth. Zij vraagt naar mijn lichamelijke klachten. Hoofdpijn? Ja zeker vier keer per week, dat is stress joh. Stijfheid? Ja, dat is de leeftijd (48 jaar). Vermoeidheid? Ja, ik werk in het onderwijs en voed alleen drie kinderen op, dan ben je vaak moe.

Liesbeth plant een zaadje in mijn hoofd. Hoe fijn zou het zijn als ik in drie maanden weer op gewicht ben en mijn lichamelijke klachten verdwijnen?, vraag ik me af. “De stress moet uit de voeding”, zegt ze.

Ik slaap er een nachtje over en alles in mij schreeuwt: “JA, mag ik NU beginnen?” Mijn bloed is afgelopen woensdag geprikt, de resultaten zijn binnen en ik verwacht dat deze week het dieet er zal zijn. Vrijdag ga ik nog een nachtje weg met mijn oudste dochter en zondag ga ik beginnen! Wordt vervolgd….

Adriënne

Adrienne

Geschreven door: Adrienne